Nychthemeron

تالداران

Do’ari · هولدِن · عوام پری گویند و اهلِ قلم پریزاد

پیش‌گفتار. باختر تالداران را بازماندگانی در جنگل می‌شمارد. ما نزدیک‌تریم و بیشتر می‌دانیم، و بندِ سوم همان چیزی است که باختر نمی‌داند.

یک. در پیکر

شش پا به میانگین، باریک و چُست — بلندتر و روشن‌تر از آدمیان، و باریک‌ساخت آنجا که آدمی چهارگوش ساخته شده است.

دُمدو پا، گاوسان، با مویی کوتاه و نرم، از قهوه‌ایِ روشن تا سیاه
گوشدر برخی نوک‌تیز
دنداننیش‌ها معمولاً پیداست
عمربه قرن می‌شمارند؛ تالداری چند صد ساله چیزِ شگفتی نیست

و نیرومندتر از آن‌اند که می‌نمایند. آنچه دارند تن‌واری نیست، بازسازی است: زخم در ایشان نزدیک دو برابرِ دیگر میرایان بسته می‌شود. کوتولگان در نبردی دراز پایدارترند؛ تالدار می‌توانست زد‌وخوردهای کوچک را تا همیشه ادامه دهد.

دو. کم‌شمار و نزدیک به همه‌جا

این دو با هم تمامِ حالِ ایشان است. انجمن‌های خرد، پراکنده بر جهانِ کهن — درّه‌ای، محلّه‌ای، تکه‌ای از جنگل — و نزدیک همهٔ آن‌ها از خودِ بیگانه می‌گریزند: نه دشمن، نه مهمان‌نواز، بل بی‌میل به دیده‌شدن.

و در بگادِ ما یکی از آن‌ها نشسته است، بر مرزِ بیابان‌های اِبوریا، و آن‌سوی آن تالدار. از همان مرز است که فلسفهٔ کلیسای باختر برآمده — نیمی افسانهٔ آزاده‌ای و نیمی فلسفهٔ تالداری. نگاه کنید به آزاده §هفت.

سه. اون‌یزدو

در خاورِ اقصی اون‌یزدو است، و آن واپسین پایگاهِ راستینِ تمدنِ تالداری است — نه انجمنی، بل دولتی، با نهادهای خویش، خطِّ خویش و روایتی ناگسسته؛ حال آنکه هر جا به باختر از آن، تالداران پراکنده می‌زیند. و در آنجا دیگرگونه می‌اندیشند.

و این را ما بهتر از باختر می‌دانیم، زیرا راهِ خاوری از خانهٔ ما می‌گذرد. کالا و نامه از پیود بالا می‌آید و از پیود فراتر؛ و در دفترهای دریاگان نشانی از آن هست.

پس آنچه از این بیرون می‌آید: تالدارانِ ورا، تالداران با پاسگاهی در خاور نیستند؛ آنان پراکندگی‌اند، و مرکز در خاورِ اقصی است. تالدارِ باختری بازمانده است، و بازمانده آن را که به او سپرده‌اند نگاه می‌دارد و از بحث در آن باز می‌ایستد. اون‌یزدو از بحث باز نایستاده است.

و کلیسای باختر، بنابراین، فلسفهٔ خویش را بر آراءِ کوتاه‌شدهٔ قومی بنا کرده که روایتِ راستینش را هرگز نخوانده است — و آن روایت هشتصد فرسنگ خاورتر از او است.

چهار. آنچه هنوز نوشته نشده

صفحه‌های دیگر

Do’ari (گزارشِ تِتچی) · آدمیان · دیوان · آزاده · دیسیس